Giyos@mail.ru

QIsh sukunati...

Giyos — Tue, 16 Aug 2016 18:27:48 GMT

Qish sukunati...

Qish. Tashqari sovuq. Suvlar muzlagan. Yarim tun bo’lishiga qaramasdan yigit, qizning uyi oldida qiz derazadan unga qarashini kutib turibdi. Qiz esa shirin uyquda... Qizning telefoni jiringladi. U asta ko’zini ochib, telefoniga qaradi. Keyin derazadan pastga, yigit turgan joyga qaradi. Lekin yigit ko’rinmasdi. Yigitni o’rnida uchta qor uyimidan yasalgan Qorbobo, qo’lida “yurakcha” ushlab, qizga qarab, ko’mirdan yasalgan og’zi bilan jilmayib turardi. Qiz yigitni ko’rganidanda ko’proq sevindi. O’zi ham pastga tushib, yoniga yana Qorbobo yasagisi keldi-yu, otasini qahridan qo’rqib, sekingina joyiga yotib, uhladi. Uhlashidan avval yigitga, smsda bitta o’pich jo’natib yubordi...

Ular sevishganlar. Ular yoshlikdan bir birlarini sevishadi. Ular sevishgan sinfdoshlar. Ular sevishgan kursdoshlar... qisqasi ayrilmas sevishganlar...

To’y qilishmoqchi. Hamma roziyu, qizni otasi salgina ko’rinmay turibdi... Sevgi hamisha g’olib, otasini ko’ndirishdi.

Qish. Sevishganlarga yoqqan fasl bu. Bahor sevishganlar faslimas, aslida qish sevishganlar fasli. Shu faslda sovuqda qolgan sevishganlar, isinish uchun bir birlarini pinjlariga kirib, mehr-muhabbat olishadi. So’ng bir birlariga ko’proq talpinishadi. Issinib olgach, oppoq qorlarda sayr qilishadi. Qorbo’ron o’ynashadi. Qorbobolar yasashadi. Sovuq qotishsa, pingvinlardek bir birlariga yaqinlashib, isinishadi. So’ng uylariga tarqalishadi. Yigit qizni uyiga kuzatib qo’yadi. Qaytayotganda, yog’ayotgan qor parchalari unga quvonch bag’ishlaydi. Yuzlariga urilib, ajoyib huzur bag’ishlaydi. Yigit shu vaqtda, sevgilisi yonida bo’lishini istadi. Lekin qizni allaqachon uyiga tashlab kelgan. Qizning oldida qorparchalariga e’tibor bera olmagandi, qizning go’zalligi uning ko’r qilgandi misoli. Yigit shu manzarada ancha vaqt o’tirdi. Sovuq uni mushtlab ursa ham, tepsa ham, bo’g’sa ham o’tiraverdi. Qish sukunati uni o’ziga tobora maftun qilgandi.

To’y. Yangi yil kechasi kuni. Tashqarida hamma yoq oppoq qor. To’yda davrani Qorbobo va Qorqiz olib bormoqda. O’rtada bezolig’ archa, tepasida oy parcha, ichkari huddi yozdek, bahordek... Iliq kuzgi nahordek... Kelgan mehmonlar bayramga mos ravishda kiyinishga, har hil niqoblar taqishgan... To’y juda chiroyli o’tdi. Soat 00-00 da hamma yangi yilni kutib oldi. Mushakbozlik qilindi. Salyut! Hammasi chiroyli tugadi...

Kelin, yangi yildan, yangi kundan boshlab, hovlilarni supurdi, qorlardan tozaladi. Kuyov ham qorlarni kurashga qarashib yubordi. Har holda er xotin qo’sh... (ho’kiz), bir biriga dalda bo’lmasa, birinchi kundan, birinchi yildan... Ertangi turmushi qanday kechardi. Endi ularga mazza. Yigit qizni kuzatmaydi. Bir uyda yashashadi. Tunlari laylakdek uchib tushayotgan qorlarni ko’rishadi. Kaptardek aylanib uchib tushayotgan qorlarni tomosha qilishadi. Eng muhimi yonma yon bir birlariga bosh qo’yib, baxtdan sarmast bo’lib o’tirishadi.

Oradan vaqtlar o’tib, yana qish kirib keladi. Yosh kelin kuyovni uyida chaqaloq yig’isi eshitiladi. Bu chaqaloq qo’shni kelinniki. Bir yumush bilan chiqqanida, ozroq o’ynatish (aslida o’zlari o’ynashlari) uchun olib qolishgandi. Hazillashdim. Mayli, kelasi oy shu uyda, o’z chaqaloqlarini yig’isi eshitildi. Hamma hursand. Ularni uylarida Kumush tug’ildi. (Kumush qish).

Baxtni bog’lab bermagan deganlari rost ekan. Kuyov betob bo’lib qoldi. Og’ir betob. Bu sovuqda ko’p sang’ishni oqibati. Ahvoli og’ir. Kuyov darg’azab, asabiy. U yashashni hohlaydi. Lekin... U ketmoqda... U ayolini, Kumushni tashlab ketmoqda... U ketmayapti. Olib ketishayapti. Shifokoru, tabiblar ojiz. Bir gapni yodlab olishgan. Hammasi Allohdan. Kuyov chiday olmadi. Hammani haydadi. Xotinini ham, qizini ham. O’zini bunday holatda ko’rishlarini istamaydi... bir... ikki... uch kun o’tdi. Hech kimni oldiga kiritmadi. Bir burdagina bo’lib qolgan. Yuzlari qandaydir notinch... U kimlarnidir sog’inganini tushundi. O’rnidan asta turdi. Onasi qo’shni xonada uhlayotgan ekan. Bildirmay ko’chaga chiqdi. Ko’chada o’sha qor. Sevishganlar qori yog’moqda. U ayolining uyi tomon yura boshladi. Yupun kiyimida chiqibdi. Boyaqish sovuq qotayotgandir. Yurib, o’sha o’ziga tanish uy oldiga keldi... Ayolning telefoni jiringladi. Telefonga javob bermoqchi edi, lekin qo’yib qo’yishdi. Qaytib qilgandi, ko’chadan tovushi eshitildi. Derazadan qaradi. Pastda bitta Qorbobo, oyoq ostida turmush o’rtog’i cho’zilib yotibdi. Qorboboning qo’lida yozilgan xat turibdi. Katta yozilgan: “Bevafo qish, meni sendan ayirib ketdi”. Atrofga qish sukunati cho’kdi. Juda osoyishta. Faqat saldan so’ng ayolni nima bo’lganini tushunib, yig’lashi buzdi...

Sevishganlar fasli qish emas... O’sha Bahor...

@Hikoyalar

Aziz saytimiz o'quvchilari!

Giyos — Fri, 01 Jul 2016 22:08:06 GMT

Hozirda Telegram rivojlanib borayotganligi sababli, asosiy ijodni o'sha yerda olib bormoqdamiz. Bunig uchun siz telegramdan (yangi versiyasi bo'lishi kerak) search digan joyidan @Hikoyalar deb yozasiz va JOINT tugamasini bosib, kanalimizga a'zo bo'lasiz. Imkon qadar, bu yerdayam yozib borishga harakat qilamiz.

https://telegram.me/hikoyalar ni bosib ham qo'shilishingiz mumkin!

Erta turmush...

Giyos — Tue, 31 Mar 2015 20:19:03 GMT

Erta turmush...

Oila muqaddas dargoh. Har bir turmush qurgan inson uni asray bilishi lozim. Hozirgi kunlarda avvalgiga nisbatan ajralishlar soni oshib bormoqda. Buning sabablaridan biri erta turmush qurishdir.

Yigitlar va qizlar oila qurishi uchun mukammal qilib, necha yosh aytiladi? Bizdagi ko’pgina manbalar bu yoshni qizlar uchun 21-24 yosh qilib belgilasa, yigitlarimiz uchun 23-27 yosh deyishadi. Bunday yosh belgilanishiga sabab, aynan shu yoshda yigit-qizlarimiz ham jismonan, ham ruhan oila qurishga tayyor, hayotda o’z o’rniga ega bo’lgan, Oila deb atalmish buyuk maskanni nima ekanini tushunib yetgan bo’ladi.

Erta turmush qurishni 18 yoshdan kichik yoshdagi qizlarni turmushga chiqishini tushunsak bo’ladi. Hozirda qizlarimizni erta turmushga chiqishiga qarshi kurashlar bo’lmoqda. Joylarda ota-onalarga, qizlarni o’zlariga tushuntirish ishlari olib borilmoqda.

Erta turmush qurgan qiz nima yoqotadi?

Birinchi navbatda o’z erkinligini, mustaqilligini yoqotadi. 16-17 yoshga to’lgan qizaloqni boshida turmush degan yuk osilib tursa... U hali o’zi bola bo’la turib, bolalik bo’lsa... U ko’p narsadan ayriladi. Tajribasizligi tufayli erini oldidagi vazifalarini ham uddalay olmaydi (bilmaydi). Uy ishlarini ham eplolmay, qaynonasidan dakki eshitadi. Bolalik bo’lgandan keyin, uni parvarishlashga yetarli malakasi bo’lmay, ko’p qiyinchiliklarga uchraydi.

Ikkinchi navbatda yuzaga kelgan ko’pgina muammolarni yechishda to’g’ri yo’l tuta olmaydi. Noto’g’ri qarori bilan o’zini va boshqalarni ham baxtsiz qilishi mumkin. Ota-onasining boshini egadi. (Uni erta uzatishganiga aybdor ota-onasi bo’lishi mumkin. Bunda ular o’zini aybdor his qiladilar.)

Uchinchi navbatda erta turmush qurgan qizlarimiz, hali turmushga chiqmagan dugonalarini o’ynab-kulib yurishganini, hohlagan joylariga borib, kino-konsertlarga bemalol tushishayotganlgini, boshlarida hech kim hukumronlik qilmayotganini ko’rib, siqiladilar. Chunki ular bunday hursandchiliklardan vaqtida bahramand bo’la olmagan bo’ladilar. Turmushga chiqqanidan keyin kino-konsertga borgan bo’lsa, eri bilan 2 yoki 3 marta borgan bo’lishi mumkin. Keyin og’ir kechadigan homiladorlik davri boshlanib, shifoxonama-shifoxona yotib chiqadi. Oxiri qiynalib, bir amallab farzandlik bo’ladi. Tamom. Endi ko’chaga chiqishni esdan chiqarsa ham bo’ladi...

Erta turmushga chiqqan qizlarimizni quydagi asoratlar kutib turadi:

1. Homiladorlik va tug’ish jarayoni og’ir kechadi. Homiladorlikda homila yaxshi rivojlanmaydi, onadan kerakli oziqalarni ololmaydi (chunki u oziqalar onani o’zida yetarli emas), vazni kichik bo’ladi, ko’p hollarda bola chala yoki nimjon tug’iladi. Tabiiyki u hayotda ko’p kasalliklarga yengiladi.

2. Yosh ona tug’ruq jarayonida qiynalishi aniq (aynan tug’ish yoshidagilar ham qiynaladi-ku!). Og’riq. Bu og’riqqa chidash juda ham qiyinlik qiladi. Hali tanasi ham tug’ruqqa tayyor bo’lmaganidan keyin, anatomik tor chanoq kuzatiladi, uni ustiga chanoq hali to’liq rivojlanmagan bo’ladi (tug’ruqdan keyin ayolda oqsoqlik ham kuzatilishi mumkin). Lekin ko’pincha ular o’zi tabbiy yo’l orqali tug’a olishmaydi. Ko’pgina holatlarda Kesar kesish operatsiyasi orqali bola suniy ravishda tug’dirib olinadi (ona qornida birinchi boladan esdalik sifatida chandiq qoladi).

3. Erta homilador bo’lgan qizlarimiz tanadagi garmonal va funksional o’zgarishlarga ko’nikishlari oson bo’lmaydi. Shu sababli ular ruhiy tushkunlikka tez-tez tushib qoladilar. Bu holat ularda uzoq vaqt saqlanib qoladi. Hayotga qiziqishlari yoqoladi...

Erta oila qurgan yigitlarimiz esa ota vazifasini bajarishda ko’pgina qiyinchiliklarga uchrashlari mumkin. Hali hayotda o’z ishini, o’rnini topa olmagan yigit, moliyaviy qiyinchiliklarga duch kelib, oila boqa olmay qoladi. Ular ham ruhiy tushkunlikka tushib, kashandalik, spirtli ichimliklar ichishga mukkasidan ketadilar. Eng achinarlisi, giyohvand moddalarni iste’mol qilishga ham o’tishlari mumkin. Oila muqaddas ekanini tushunmay, rafiqasini kelasi taqdirini o’ylamay bemalol ajrashib ketaveradi...

Hurmatli ota-onalar! Har bir qilayotgan ishingizni o’ylab qiling. Birgina o’ylamay qilgan qaroringiz bilan ko’pchilikni hayotini qiyinchilikka qo’yasiz. Bizlarda qizlarni erta turmushga berish, yigitlarni erta uylantirishdan ko’ra ko’proq uchraydi. Qizingiz sizning bog’ingizdagi g’uncha. U boshqa bog’da ochilib keta oladimi, yo’qmi bilmaysiz. Shu sababli shoshilmang. Qizingiz albatta baxtli bo’ladi. Boylikka uchmang. “Boy ekan, bunday joydan yana sovchi kelarmikan?” – deb, g’uncha qizingizni ochiltirmay so’litmang. Boylik hiyonatkor. U hech kimga vafo qilmaydi... Siz o’zingizdan sog’lom nasl qolishini o’ylang. Sog’lom, ko’chada o’rtoqlari bilan o’ynab yurgan bola qaydayu, o’z xonasida dori ichib, ko’chaga termulib turgan betob bola qayerda?! Keyin qarindoshlar o’rtasida ham nikoh qurilishiga yo’l qo’ymang. Ko’pgina irsiy kasalliklar aynan shu oiladan tug’ilgan bolalarda uchraydi (masalan, qon kasalliklari). Daxshatlisi, nuqsonli, o’zini mustaqil eplay olmaydigan imkoniyati cheklangan bolalar tug’iladi. Buni bilish uchun bir marotabagina Imkoniyati cheklangan bolalar uyiga borib ko’ring...

Qizlar! Vaqtli turmushga chiqib, qayerga shoshasizlar? Hayotdan to’liq bahramand bo’lmaysizlarmi? Qanchadan-qancha imkoniyatlaringiz bor. Kasb-hunar egallang, o’qishga kiring, bitirib, ishga joylashing. Karera qiling. Hammasiga erishgach, turmushga chiqasiz. Sizdek aqlli rafiqasi bo’lishni istovchilar ko’plab topiladi (faqat yoshingizni juda ham o’tkazib yubormang). Sayohatlarga boring. Juda chet davlatlarga chiqa olmasangiz ham, yurtimizda diqqatga sazovor joylar ko’p. Birma bir sekin aylanib chiqavering. Dam olish sihatgohlariga boring.

Yigitlar! Oilangizni o’zingiz ta’minlashingizga nima yetsin. Vaqtli uylanib nimaga erishmoqchisiz? Sabr. Hammasi bo’ladi. O’qing. Kasb egallang. Yaxshi ishlab toping. Katta uy quring. Mashina oling (otangizni puliga emas, o’zingizni peshona teringiz bilan ishlab topgan pulingizga). Zararli odatlarni boshlamang, boshlagan bo’lsangiz tashlang. Sizga ishonib aytamanki, “Malika”ni uyiga sovchi yuborsangiz ham, sizga yo’q demaydi. Oila qurganingizdan keyin 2 kishi uchun yashay boshlaysiz, keyin uch kishi... Avval bir o’zingiz uchun yetgan pul, uch kishiga yetishi kerak bo’ladi...

Sog’lom ota-onadan sog’lom farzand tug’iladi. Shuni unutmaylik...

Sodda (Hikoya)

Giyos — Wed, 19 Nov 2014 16:55:00 GMT

Sodda.

Kechirasiz? Bir daqiqaga menga qarab yubora olasizmi?
Menmi? Eshitaman.
Meni tanimadizmi?
Yo’q... Eslay olmayapman.
Men Maftunaman.
...
Puchuqoyman.
... (Aslida uni tanigandim. Faqatgina tanimaganlikka oldim.)

6 yil avval...

U bilan birinchi uchrashuvimiz hiyobonda bo’lgan edi. Ushanda men o’rindiqda o’tirgandim. U yonimga yig’lab kelib, o’tirdi. Men boshida ozgina hijolat bo’ldim. Turib ketmoqchi ham bo’ldim, lekin qalbim negadir undan nima bo’lganini so’ra deyotgandi.

Kechirasiz. Nega yig’layapsiz?
...
Balki yordamim kerakdir?
Yordam bera olmaysiz...
Yo’q, nega? Balki qo’limdan kelar.
Meni, akam... (ko’z yoshlarini artib). Meni, akam uydan haydab yubordi.
Nega haydab yuboradi? Qanaqa qilib?
Kenayim bilan ko’p urishardik. Yaramas kenayim gij-gijlab shunday qildirtirdi.
Ota-onangiz indashmadimi?
Ota-onam yoshligimda o’tib ketishgan. Tog’amni qo’llarida katta bo’ldik. Akam kattaroq bo’lib, o’zi ishlab, yana ozroq qarz ko’tarib, 2 xonalik uy sotib oldi. Keyin tog’amnikidan chiqib ketdik. Sababi u yeda yashashimizga joy qolmayotgan edi. Ular ham bolalarini uylantirishlari kerak edi. Joy kerak edi. Shu sabab so’ngi paytlar oradan ko’p gap so’zlar o’tayotgadi. Tog’am aniq qilib, chiqib ket deya olmasdiyu, lekin shunga shama gaplar qilardi. Shunga chiqib ketdik. Keyin akam sevgan qiziga uylandi. Shundan so’ng aka-singillik rishtamiz uzila boshladi. Oxiri haydab yubordilar.
Hm.
Hattoki men u uyda ro’yhatda ham yo’qman. Keyin qo’ydiramiz deb, qo’ydirmagandilar.
Achinarli. Endi nima qilmoqchisiz?
Bilmayman. (Yana yig’lab yubordi).
Qo’ying, yig’lamang. Tog’angiznikiga borsangizchi?
Buni iloji yo’q. Ular ham kelin tushirganlar. O’zligi kichik joyda yashashadi. Menga joy yo’q.
Hohlasangiz akangiz bilan gaplashishim mumkin.
Aslo unday qila ko’rmang. Akam keyin meni o’ldiradi, “O’ynashingni yetaklab keldingmi? – deb.
Ha, bu ham to’g’ri. Endi nima qilmoqchisiz?
Bilmayman. Boradigan joyim yo’q. Tog’amdan boshqa qarindoshlarimiz ham yo’q.
(Chiroylikkina qiz ekan. Ko’chada hor bo’lmasin deb, unga yordam bergim keldi). Hohlasangiz, meni uyimda joy topguningizcha yashab turing.
Ota-onangiz nima deydi?
Ular chet elda ishlashadi. 1 yilda 1 marotaba kelishadi. 4 xona uyda bir o’zim yashayman.
Uzr, sizni ovora qilgim kelmayapti.
Ovorasi borakanmi?
Hijolat bo’layapman. (yig’lashdan to’xtab, ko’z yoshlarini artib qo’ydi). Siz bir o’zingiz yasharkansiz. Men qiz bola bo’lib sizning uyingizga borsam...
Qo’rqmang. Men sizni singlim deb qabul qilaman.
Qo’ying. Bu meni muammoyim. O’zim hal qilishim kerak. Bir kunimni ko’rib ketarman.
Yo’q. Men sizga yordam beraman dedim. Endi so’zimni ustidan chiqishim kerak. Hecham hijolat ham bo’lmang. Ismingiz kim? Shuncha gaplashib, so’ramabman.
Maftuna.
Ismingiz chiroyli ekan. Meniki Temur. Yoshingiz nechida?
18 da.
Meniki 22 da. Yuring ketdik unda. (Maftuna qanaqadir tortinib turgandi). Maftuna. Siz mendan sira cho’chimang. Men sizni singlimdek ko’rayapman. Siz ham meni akangizdek ko’ring. Mayli, hech bo’lmasa o’zingizga boshpana topguningizcha yashab turasiz.
Hop, mayli. Rahmat sizga.
Arzimaydi. Uyim uzoqda emas. Anavi ko’p qavatli uyni orqasidagi uy. 4 qavatda yashayman. Hamma sharoitlari bor. O’zim mebel chiqarish korxonasida ishlayman.
Tanishganimdan hursandman.
Nima kerak bo’lsa, tortinmay aytavering. O’z yaqiningizdek ko’ring.
Hop bo’ladi.

Shunday qilib uni uyimga olib keldim. Unga hamma xonalarni tanishtirdim. Unga bitta xonani ajratib berdim. Ertasiga birga bozorga olib borib, yangi kiyimlar olib berdim. 2 kun avval oylik olgandim. U mendan juda hursand bo’ldi. Ota-onamga hech nima demadim. Bilishmagani maq’ul deb o’yladim. O’zi ketishganligiga 1 oy bo’ldi. Kelishguncha bu qiz uy-joyini topib ketsa kerak deb o’yladim. Maftuna 3-4 kun uyda o’tirdi. Keyin ish qidirib ko’raman deb, ertalablari shahar aylanib kelardi. Men esa o’z ishimga borib kelaverardim. 2 hafta deganda u supermarketga ishga joylashdi. U menga: “Ozroq pul to’plab, ijarada yashagani chiqib ketaman”, - dedi. Men esa unga, shu yerda yashayverishini, ijaraga pul to’laguncha, o’zi pul yig’ib, sotib olishini maslahat berdim. To’g’ri, oz vaqtda uy sotib olishi qiyin. Menam yordam beraman deb o’yladim. Shunday qilib, birga yashay boshladik.

Maftuna juda chiroyli qiz edi. O’zi oppoqqina, o’rtacha gavdali, qomatlari kelishgan... Exx. Naqt malika edi. Bunday suluv qizni avvallari ko’rmagandim. U doimo meni kelishimga, ovqatlarni pishirib, tayyorlab qo’ygan bo’ladi. Uy supurilgan, ozoda. Kiyimlarimni ham yuvib qo’ygan bo’lardi. Huddi o’zimni uylangandek his qilardim. 1 oycha yashaganimizdan keyin, mahallamiz raisi meni chaqirtiribdi. U yoqqa bordim.

Assalomu Alekum. Chaqirtirgan ekansiz.
Voalekum Assalom. Keling Temurbek.
Keldik.
Sizni chaqirtirishdan maqsadimni bilsangiz kerak.
Yo’q, bilmayman.
Shundaymi? Uyingizda bir begona qiz yashayotgan ekan. Shuni yetkazishgandi.
Qoyil. Qo’shnilarimga gap yo’q.
U qiz kim? Nega siznikida yashayapti? Ota onangiz horijda.
U qiz... (negadir to’g’risini aytgim kelmadi. Undan ayrilib qolishdan qo’rqdim. Negadir uni mendan tortib olishadigandek tuyulishdi).
Ho’sh. Nega jim bo’lib qoldingiz?
U qiz bizni uzoqroq qarindoshimizni qizi. O’qishga kirmoqchi ekan. Shunga shu yerda tayyorlanayapti.
Uzoqroq qarindoshimizni qizi deng. Yaxshi. Qayerda tayyorlanayapti?
Bilmadim. Qaysidir o’quv markazlarida bo’lsa kerak.
Shuncha payt birga yashab, so’ramadingizmi?
So’ramadim. Menga uni qizig’i yo’q.
Hop. Mayli. Ozgina kuzataylikchi. Keyin gaplashamiz. Sizga ruhsat.
Sog’ bo’ling.

Raisni xonasidan chiqib, bir narsani o’ylab qoldim. Nega to’g’risini aytmadim. Negadir uni qizg’ondim. Yoqtirib qoldimmikan? Bo’lishi mumkin emas. Lekin qizg’ondimku...

Uyga qaytayotsam, yo’lda o’rtoqlarimni ko’rib qoldim. Meni qo’yarga qo’yman, yaqin atrofdagi kafega olib ketib qolishdi. U yerda ozgina o’tirib, u-bu yeganimizdan keyin, Bobur gap boshlab qolishdi:

Uyinga bitta janonni olib kelibsan. Shokir ko’ribdi.
Qanaqa janon?
O’zingni bilmaganga olma. Bugun biz ham ko’rdik. Aynan poylab turdik. Ishmaganimiz uchun.
Yo’g’e.
Kim u? Qayerdan keldi? Nega keldi? Qanchadan to’layapsan?
U unaqa qizamas. U yaxshi qiz. Uyidan haydashgan ekan. Shunga menikida yashab turibdi.
XAXAXA. Bizni shu gaplaringga ishonadi deb o’ylayapsanmi? Bog’cha yoshidan o’tganmiz. Hozir bog’cha bolayam bu gapga ishonmaydi.
To’g’risi. Sizlarni nega aldayman.
Sen ichidan pishgan tullaksan, o’zing sodda ko’ringaning bilan. Lekin rostdan ham chiroyli qiz ekan. Zo’rini topibsan. Senga zo’rda. Ota-onang uzoqda. Kvartirang tayyor. Hohlaganingcha o’ynab kulasan. Har hilini olib kelmasdan, bittasi bilan doimiy yashash yaxshi. Kasal pasal yuqmaydi. Kallangga gap yo’q.
Nimalar deb aljirayapsan? Men unaqa iflos emasman.
Hop, sen yaxshi bolasan. Unda qachon bizni mehmonga chaqirasan?
Seni kallang aynib qolibdi. Hech qanaqa mehmonga chaqirmayman. Jinnisan.
Jahli chiqishini qara. Huddi kimdir sevgan qizinga gapirayotgandek qizishasana? Shoshma? Balki u sevgan qizingdir?

Shu gapidan keyin u bilan mushtlashib ketdim. Bizni ajratib qolishdi. Keyin uy uyimizga tarqaldik. Men Shokir bilan birga qaytdim. U bilan uyimiz yaqin edi. Yo’lda uyoq buyoqdan gaplashdik. U menga:

Temur, senga bir gap aytsamde. Seni boshinga baxt qushi qo’nibdi. Qarade. Uyingda shunday janon yuribdi. Seni o’rningda bo’lganimda undan foydalanardim. Hech kimi yo’q deyapsan. Uni sekin aldardim. Ko’ngliga yo’l topardim. Juda bo’lmasa, senga uylanaman deyrdim. Bir gap bilan aytganda, ko’ndirardimda.
Yo’q. Men bunday qila olmayman.
O’zing bilasan. Men gap yo’g’ida aytib qo’ydimda.
Men unga sizni singlimdek ko’raman deganman.
Nima desam ekan. To’g’ri. Lekin shunday deganing bilan aslida aka singil emasanlar. Bu shunchaki gap o’rnida aytilgan. Yuqorida aytganlarim. Seni o’rningda bo’lganimda, o’zim bilardim.
Boshimni qotirma. Men senga o’xshamayman. Men bir ko’chada qolgan qizga yordam berayapman.
Bilmadimkuya, lekin qizlar o’zidan o’zi ko’chada qolib ketib, begona erkak bilan birga yashamaydi. Nimadir maqsad bilan keladi. Yoki sendan taklif kutayapti. Yoki boshqa maqsad.
Unga faqat uy joy kerak. Ko’chada qolgan.
Mayli. O’zing bilasan. Qaraginda.

Shokir bilan uyimga yaqinlashganimdan keyin xayrlashdik. Kech qolib kelayotganim uchun eshikni ochish uchun Maftunani ovora qilgim kelmadi. Uhlayotgan bo’lsa, uyg’otib nima qilaman dedim. O’zimni kalitim bilan eshikni ochib kirdim. Tufligimni yechib, chekkaga qo’ydim. Chiroqni yoqdim. Xonamga o’tib, kiyimlarimni yechdim. Sochig’imni olib, cho’milish uchun vannaga qarab yurdim. Eshikni ochdimuu.... Eshik qulflanmagan ekan. Maftuna cho’milayotgan ekan. Uni yalong’och badanini ko’rib qoldim. Men uni cho’milayotganini bilmagandim. Shoshib qoldim. Kechirasiz deb, eshikni yopib, xonamga kirib ketdim. O’zimni yotoqqa tashladim. Ancha charchagandim. Uyqim kela boshladi. Ko’z o’ngimdan Maftunaning badani ketmadi. Umrimda birinchi marta yalong’och qizning ko’rishim edi. Shokirni gaplarini o’ylay boshladim.

Ertalab o’rnimdan turib, choy ichgani oshxonaga o’tsam, nonushta tayyor ekan. Maftuna ham usha yerda ekan. Bir birimizni ko’zimizga qarashga uyaldik. Bir so’z aytishga ham uyaldik. Unga qarab turib, Puchuqqinam dedim. U yalt etib, menga qaradi. Unga qarab, “Burningiz puchiqqina ekan. Endi ahamiyat beribman”, - dedim va kulib qo’ydim. U ham kulib qo’ydi. Kechagi voqeani esdan chiqaramiz. Bu tasodif edi. Men sizni uhlayotgan bo’lsangiz kerak deb o’ylagandim. U bo’lsa, “Men sizni eshik qo’ng’irog’ini bosasiz deb o’ylagandim. Hayol bilan hammomni eshikini yopmagan ekanman. Qisqasi sizni ham hijolatga qo’ydim. Meni kechiring”, - dedi.

Shu suhbatimizdan keyin uni Maftuna emas, Puchuqqinam deb chaqira boshladim. Unga ham bu yoqardi. Baribiram uning o’sha kuni ko’rganim, esimdan chiqmayotgandi.

Birga yashayotganimizga 3 oydan oshdi. Bir birimizga ancha o’rganib qoldik. U bilan birga kinolarga, restoranlarga, parklarga bordik. U bilan qo’l ushlashib yurardim. Qandaydir uni yaqin ko’rardim. Uni qattiq bag’rimga bosgilarim, erkalagilarim kelardi. Lekin uni singlim deganim uchun bunday qila olmasdim. Miyamda qandaydir bir ovoz, u singling emas. U seniki deb turardi. Rosti ham shunday ediku. Uni bag’rimga bosishimga, puchuqqinam deb erkalashimga nima to’sqinlik qilayapti. Shokir ham xaq. Balki keyin unga uylanarman. Yo’q. Unga shunday deb aytaman...

Uyga borganimda, Maftuna ovqatlarni tayyorlab turgan ekan. Kiyimlarimni almashtirib chiqib, birga ovqatlandik. Dilmdagilarni aytaman degandim, lekin ikkilandim. Xonamga kirib, yotib uhladim. Ertalab ishga ketayotganimda, unga xonamni tozalab qo’yishini iltimos qildim. Avvallari unga bu xonaga kirishiga ruhsat bermagandim. Kirsa ham bor paytimda bir ikki bora kirgan. Qolgan payt eshikni qulflab ketardim. Xonamda hamma narsalarim turardi. Xonani ochiq qoldirdimda, o’zim ketdim. Bu bilan unga ishonchimni ko’rsatmoqchidim. Eshikdan chiqishim bilan Shokirni ko’rib qoldim. U menga Maftuna bilan ancha opoq-chapoq bo’lib qolganimni aytdi. Qo’l ushlashib yurganimizni ham. Katta yo’lga chiqib, uni ortiqcha gaplaridan qutilish uchun duch kelgan taksilardan biriga o’tirib ketdim. Uyga har doimgidan ozgina kech keldim. Maftuna uyda ekan. Xonamni kirdim. Xonamni ozoda sarishta qilib yig’ishtirib qo’yibdi. Ko’rib hursand bo’ldim. Keyin kechki ovqatni yeb, televizor ko’rdim. Maftuna xonasiga uhlash uchun kirib ketdi. Men qaysi kanalni ko’rishni bilmasdan, boshqa kanallarga o’tkazdim. Bir chet el kanalida ishqiy film bo’layotgan. Shunda to’xtadim. Uni ko’rib, extiroslarim oshib ketdi. Bo’ldi. Hozir Maftunani o’zimniki qilaman deb, o’rnimdan turdim. Televizorni musiqiy kanalga qo’yib, ovozini ko’tardim. Baqir chaqir qilsa, qo’shnilarga eshitilmasligi uchun. Uning xonasiga qarab, ohista yura boshladim. Shu payt telefonim jiringlab qoldi. Shokir ekan. Otasi yiqilib tushib, oyog’i sinibdi. Shunga mashinaga ko’tarib chiqarishga yordamlashishga chaqiribdi. Nailoj ketdim. Qaytib kelganimdan keyin esa... Extiroslarim so’nib bo’lgandi. Xonamga kirib uhladim. Ertalab uyg’onib, Maftuna bilan nonushta qildik. Uni nigohlarim bilan “yeb” qo’yardim. U uyalgandek, hijolat bo’lgandek yerga qarab qo’yardi. Keyin u bilan xayrlashib, xonamni eshigini ochiq qoldirib, ishga ketdim. Qanaqadir kayfiyatim yaxshi edi. Ishda ham mazza qilib ishladim. Uyga har doimgi vaqtda keldim. Uyga kirdim. Maftuna ko’rinmasdi. Oshxonaga kirdim. Kechki ovqat tayyorlanmagan. Maftunani xonasiga bordim. U yerda ham yo’q. Hayron qoldim. U hech qachon ishidan kech qaytmasdi. Kech keladigan bo’lsa, menga telefon qilib aytib qo’yardi. Muammosi chiqib qoldimikan deb qo’ng’iroq qildim. Telefoni o’chiq. Havotir ola boshladim. Xonamga kirib yotdim. Uni kelishini kutdim. Soat kechki 12:00 bo’lgan bo’lsa ham u kelmasdi. Nima qilishimni bilmasdim. Uni qanday topishni ham. Uni qidirib ko’raman deb, ko’chaga chiqib, aylanib keldim. Ishlayman deb aytgan supermarketiga ham bordim. Yopilib bo’libdi. Uyga qaytib keldim. Balki uyga qaytgandir deb o’ylab. Yo’q, uyga ham kelmabdi. Balki ubu dugonasinikiga ketgandir degan hayol o’tdi. Xonamda yotib o’ylay boshladim. Balki u niyatim buzilganini sezib, qochib ketgan bo’lsachi. Ha. Huddi sezib qolgan. Keyin qochib ketgan. Lekin xonasida narsalari turibdiku. Qochadigan odam shuncha narsani nima qiladi. Qo’rqib qochib ketgan. Shu hayollar bilan uhlab qoldim. Ertalab turdim. Xonalarni bir bir aylanib chiqdim. Maftuna yo’q. Kelmabdi. Nonushta qilish ham ko’nglimga sig’madi. Telefonim jiringladi. Hursand bo’lib ketdim. Yo’q. Telefon qilgan Maftuna emas, Shokir ekan. Dadasini operatsiyasiga ozroq pul yetmayapgan ekan. Shuni oylik olgunicha berib turishimni so’radi. Hop dedim. Xonamga kirib, pul turadigan shikafimni ochdim. Qarasam, hech qanday pul yo’q. Hayron qoldim. Shosha pisha boshqa tortmalarimni ham qaradim. Yo’q. Mashina olishga yig’ayotgan pullarim. Keyin ota onam jo’natgan pullar. Birortasi ham yo’q. Uyimga o’g’ri tushgan. Ha, ha. O’g’ri tushgan. To’xta. Ha. Maftuna olgan. Yo’q. U unday emas. O’g’rilar kelib, Maftunani ham olib ketishgan. Militsiyaga telefon qilaman. Shunday deb telefonimni olganimda, Shokir telefon qildi.

Temur, tushayapsanmi?
Shokir. Bilasami? Uyimga o’g’ri tushibdi. Hamma pularimni o’g’irlabdi.
Nima? Hazillashayapsanmi?
Shunaqa gap bilan ham hazil qilamanmi? Maftunani ham o’g’irlab ketishibdi.
Qanaqasiga? Qayerdan bilding.
U ham kechadan beri yo’q. Pullarimga kecha ertalab, yana qo’shib qo’ygandim. Hozir qarasam yo’q.
Balki usha qizingni o’zi o’g’rilab ketgandir.
U unaqa qiz emas.
Puling qayerda turardi.
Xonamda, tortmada.
U bilarmidi?
Yo’q.
Aniqmi?
Ha, aniq. Yo’q. Bilmadim. Kecha xonamni tozalatgandim. Ungacha xonamga kirg’azmasdim.
Hozir xonang yoyilib yotibdimi?
Yo’q. Hamma narsam joyida.
Bo’ldi, aniq. Usha qiz bir kun avval ko’rgan. Keyin olib ketgan. O’g’rilar, qidirayotganda, hamma yoqni yoyib tashlashadi. Yeb qo’yibsan do’stim. Hamdardman. Har kimni ham uyga olib kelish kerakmas. Militsiyaga telefon qil.
Yo’q. Nima deyman. Birga yashardim deymanmi? Ortiqcha gap. Mahallada gap so’z bo’lib ketadi. O’zim qidirib ko’raman. Topa olmasam... Yaxshisi o’sha mashinamni pulidan voz kechaman. Bu menga katta saboq bo’ldi. Ota onamni pullarini kelishguncha ishlab toparman. Sadaqa.
To’g’ri qilasan. O’rnigda bo’lganimda men ham shunday qilardim.

Gaplashib bo’lib, Maftunaga qo’ng’iroq qildim. O’chiq. Keyin ko’chaga chiqib, u ishlaydigan supermarketga bordim. To’g’risi birinchi marotaba kelishim edi. U yerda avval aylanib yurib, uni qidirdim. Topa olmagach, uni so’radim. Bu yerda unaqa ismli qiz ishlamagani aytishdi. Telefonimda rasmini ko’rsatdim. Tanishmasligini etishdi. Undan qiz bu yerda umuman ishlamagan ekan. Keyin taqdirga tan berib, ishxonaga ketdim. Chuv tushganimga ishondim. Uni ishonchiga kiraman deb yurganimda, u meni ishonchimga kirib bo’lgan ekan. Naqadar sodda, laqmaman. Shuncha payt ishlamay qayerda yurgan ekan... Soddaman.

Hozirgi vaqt...

Hozirda yoshim 28 da. Hali ham uylanmadim. Qizlarga ishonchim qolmadi. Uydagilar, uylan uylan deya, mingta qizni rasmini ko’rsatishdi. Rad qilaverdim. Kimnidir sevib qolishga esa, yurak qolmagan. Bir kuni kafeda o’tirganimda, yonimga bir tanish chehrali qiz kelib qoldi.

Kechirasiz? Bir daqiqaga menga qarab yubora olasizmi?
Menmi? Eshitaman.
Meni tanimadizmi?
Yo’q... Eslay olmayapman.
Men Maftunaman.
...
Puchuqoyman.
... (Aslida uni tanigandim. Faqatgina tanimaganlikka oldim.)
Temur aka. (u shunday deya, to’g’rimdagi stolga o’tirdi). Men Maftunaman. Sizni Puchuqoyingizman. (burnini puchiq joyini ko’rsatib qo’ydi).
Yo’q. Sizni tanimayman. Lekin ismimni bilar ekansiz. Bu kafeda ko’p kirib turaman. Kimdandir ismimni so’rab oldingizmi?
Yo’q. Sizdan kechirim so’ramoqchiman. O’sha payt men majbur bo’ldim. Akam meni shunday ishlar qilishga majburlardi. Kimni ilintirishimni u o’zi aytardi. Siz haqingizda ham menga ma’lumotlarni to’plab bergandi.
...
U siz haqingizda ma’lumotlarni bir o’rtog’izdan. Adashmasam, ismi Shokir edi. Ushandan bilib olgandi. Men pullarni olib ketganimdan keyin militsiyaga bermasligingiz uchun, Shokir sizni qaytarishi kerak edi. Avval u sizdan pul so’rab, shu tariqa bildiradi. Agar militsiyaga beraman desangiz, fikringizdan qaytartirar edi. Lekin siz o’zingiz militsiyaga bermaslikka qaror qildingiz.
...
Sizdan uzr so’rashimdan maqsad, siz juda boshqacha edingiz. Sizdaka mehrni menga hech kim bermagandi. Agar kechira olsangiz kechiring. Vijdonim qiynalib ketdi. Vaqtliroq uzr so’ramoqchi edim. Afsuski, boshqa yoqda ham shunday o’g’rilikdan so’ng, qo’lga tushib qolib... bir qancha vaqt turmada o’tirib chiqdik. Chiqanimdan keyin mana sizni topdim. O’sha paytlar sizga xaqiqatni aytgilarim kelardi. Lekin qo’rqardim. Meni kechiring. Iltimos.
Hikoyangiz ta’sirli ekan. Lekin to’g’risi sizni tanimayman. Baki siz taniydigan Temur bilan ko’rinishim va ismim bir hildir. Xayr. Yana bir gap. Yaxshilik unitiladi. Yomonlik esa unutilmaydi. Siz o’sha payt buni o’ylashingiz kerak edi...

Kafedan chiqib, Shokirga SMS yozdim. “6 yil avval pullarimni o’g’rilab ketishda qatnashib, qanaqa do’stman deb yuribsan? Sendan nafratlanaman! Ablah ekansan! Bir kun afsuslanasan!”.

Lekin bu SMS ni o’qish unga nasib qilmabdi. SMS yozgan paytimda, pora bilan qo’lga tushib, mahkamaga so’roq uchun olib ketilayotgan ekan...

Palatadagi qiz (Hikoya)

Giyos — Fri, 31 Oct 2014 22:24:25 GMT

Darsga kelayotganimda, qizil kiyimda bir qiz doimo palatasi derazasidan ko’chaga qarab turar edi. Yonida ikkita guldasta bor. Gullar ham, u qiz ham juda chiroyli.

Men Tibbiyot akademiyasida o’qiyman. Darsimiz onkologiyaning “Kolopraktalogiya” bo’limida bo’layotgan edi. U qiz ham shu bo’limning palatasida davolanayotgan edi. Uchinchi kun darsga kelayotganimda, shoshib yurib borardim. Chunki darsga kech qolayotgandim. U qiz esa meni shoshib yurishimni ko’rib, jilmayib qarab turardi. Menam unga qarab jilmayib qo’yib, tez yurishda davom etdim. Tanaffus paytida, shu qiz yotgan palataga kirdim. U ko’rib hayron bo’ldi va meng savol berdi:

Siz shifokormisiz?
Avval salomlashilardi shekl...
Kechirasiz. Assalomu Alekum.
Voalekum Assalom. Yo’q, shifokormasman.
Unda ...
Tibbiyot talabasiman. Nasib qilsa, 5 daqiqadan keyin shifokor bo’laman.
To’g’risi gapingizni tushunmadim.
Bir gapni eshitmaganmisiz? Yuqori kurs talabalariga 5 daqiqasi kam shifokorlarsanlar deyishadi.
Haaa. Shunday demaysizmi?
Mana dedimku. Sizni har kuni shu derazadan ko’rib o’taman. Derazangizda, 2 ta guldasta va siz bilan 3 ta chiroyli guldasta borligi ko’rinadi. Siz bu guldastalardan ham chiroyli ekansiz.
Iltifot uchun rahmat. Juda gapga usta ekansiz.
Ha, bilaman. Lekin o’zimni bunday his qilmayman. Negadir sizni oldingizda ko’p gapirib, gapga ustadek ko’rinayotgan bo’lsam kerak.
Juda oshirib yubordingiz endi.
Yo’g’e. Oshirib yuborsam, toshishi kerak edi. Toshmayapti, demak oshmadi.
Xaxaxa. Rosayam qiziqchi ekansiz. Anchadan beri zerikib yotgandim.
Shuning uchun ham ertalabdan ko’chaga qarab o’tirarkansizda.
Ha. Shunda sal chalg’iyman. Qachon bu darddan qutilarkanman. Bilmadim.
O’zi nima bilan yotibsiz. Nimaga davolanayapsiz? (Bilmagandek so’radim)
Yog’on ichagim kasal. Bu yer qanday shifoxona ekanini bilasiz. Yog’on ichagimda o’sma bor ekan.
Usha kasalingiz sizni sevib qolgan ekan. Ushanga sizga yopishib olgan. Shunday chiroyli qizga, bunday kasallik... Hazil.
Gapirmang. Ozi meni kasalliklar rosa yaxshi ko’radi. Esimni taniganimdan beri, hali u kasal bilan, hali bu kasal bilan davolanaveraman. Bu kasalligimni davolash uchunam ancha dori ichdim. Kimyoterapiya, nurterapiya, birnarsa terapiya Ichim apteka bo’lib ketdi. Lekin tuzalmayapman. Shifokorlar, operatsiya qilib, o’smani olib tashlash kerak deyishayapti.
Shunchalik jiddiy bo’lib ketganmi?
Ha. Ancha vaqt davolanmadim. Og’riqqa chidadim. Dardimni hech kimga aytmadim.
Hozir yoshingiz nechida?
Qizlar yoshini aytmaydi-yu!?
Mayli, siz bir marta istesno tarzda ayta qoling. Yaxshilik uchun.
Hop. 18 da.
18 da ekan yoshingiz, qop qora ekan, ko’zu qoshingiz... degan ekan shoirlar...
Judayam ko’ngil ko’tarishga usta ekansiz. Kelganizdan beri kayfiyatimni ko’tarayapsiz.
O’zi kayfiyat ko’tarishda bizni vazifa. Og’riqqa chidagan ekansiz. Keyin nima bo’ldi?
Keyin uydagilarga aytdim. Shifoxonaga olib kelishdi. Davolandim. Ozgina yaxshi bo’ldim. Keyin uyga javob berishdi. Ular menga bergan tavsiyalarini bajarmadim. Keyin yana boshlandi. Ancha vaqt murojat qilmagandim. Bu yerga kelganimizdan keyin operatsiya taklif qilishdi. Meni kasalim o’tib ketibdi.
Hmmm. Operatsiya qildirasizmi?
Qo’rqayapman. O’smani davosi baribir yo’q. Yana qaytalanadi.
Nega qo’rqayapsiz? Qaytalanmaydi. Davosi shu!
Bilmadim. Operatsiya qildirsam... Keyin uyg’onmasamchi? Balki shunday ko’proq yasharman.
Nega, hamma uyg’onayaptiku. Agar jiddiy bo’lsa, operatsiya qildirish kerak. Undan ham ko’p asoratga olib bormaslik uchun. Keyin kattalashib ketsa... Chidab bo’lmas og’riq... Oldini olgan yaxshi-ku!
Bilmadim.
Siz yaxshilab o’ylab ko’ring. Men yana ertaga kelaman.

Shunday qilib, men ertasi kuni yana ertalab uni derazasi yonidan o’tdim. Meni ko’riboq yuziga hursandchilik yugurdi. Darsga kirib, tanaffus paytida uni yoniga kirdim.

Ahvollariningiz yaxshimi? Ancha rangingizga rang qo’shilibdi. Bu yaxshi.
Rahmat. Haliyam usha-ushaman. Siz ham usha-ushasiz. Bir narsaga hayron qolayapman. O’zi men hayottan odamoviman. Lekin siz bilan qandaydir chiqishib ketdim. Nima sababdan ekanini bilmayman. Sizni qandaydir o’zimni yaqinimdek ko’rdim. Oq xalatda bo’lsangiz ham, siz bilan ochiq gaplashdim. Boshqa shifokorlar oldimga kirishganda, jiddiy tusda bo’lishadi. Yana qo’polroq gapirishadi. Yoqmaydi.
Juda unchalik qo’pol gapirishmasa kerak. Sizga shunday tuyular.
Lekin siz boshqachasiz. Sizda nimadur borki, siz meni ko’nglim qulfini ocha oldingiz.
Endi siz oshirvordingiz.... (kulib qo’ydim). Ho’sh kechagi gapimni o’ylab ko’rdizmi?
Kecha kechasi onam ko’rgani kelgandilar. Ular ham shuni aytdilar. Baribir ko’nmadim. To’g’risini aytsam. Men o’z kasalimni bilaman. Baribir tuzalmayman. Bir kun o’laman. Lekin hozir tavakkal qilmoqchimasman. Qolgan umrimni yashamoqchiman. Og’riq bilanman, qiyinchilik bilanmi farqi yo’q. Oz bo’lsa ham yashamoqchiman.
Hammamiz ham bir kun o’lamiz. Lekin bunday yosh paytda emasde. Siz oson yengilib qo’yayapsiz. Sizdek yosh qizchani o’lim yoqtirib qolishi kerakmas. Hali turmushga chiqishiz kerak. Farzandli bo’lishiz kerak.
Bunday kasali bor qizga kim ham uylanardi.
Operatsiya qildirsangiz, tuzalasiz. Keyin to’ylar muborak.
Operatsiya qildirsam, qaytaga tezlashib ketishi ham mumkin. Kinolarda ko’rganman.
Hayot kino emas. U kino. Bekorchilikdan yozilgan va olingan.
Yo’q, men baribir qo’rqayapman.
Qo’rqmang. Men shu sohasida o’smasi borlar operatsiya bo’lib, tuzalib ketganini ko’p ko’rganman. Umuman qaytalamagan. Sizda ham qaytalamaydi. Siz yashashingiz kerak. Rozi bo’ling.
Bilmadim.
Bo’lmasa meni hafa qilib qo’yasiz.

Shunday deb, palatadan chiqib ketdim. Ertasiga u yana derazasi yonida o’tirardi. Meni ko’rib, ko’rmaganga oldi. Men ham shunday qildim. Bugun palataga kirmadim.

Kelasi kuni u derazada u qiz ham, guldastalar ham yo’q edi. Palataga kirib qaradim. Yo’q. Keyin so’rasam. Uyiga ketib qolibdi. Darsdan keyin manzilini olib, uyiga ketdim. Yo’l yo’lakay, bitta chiroyli guldasta sotib oldim. Uning uyiga yetib borib, eshigini qoqdim. Onasi eshikni ochib, kutib oldi. Ularga nima sababdan kelganimni aytdim. Ichkariga kirg’azdilar. Qizning xonasiga bordim. Xonada qiz derazadan tashqariga qarab o’tirgan ekan. Yonida 1 ta guldasta turibdi. U menga qarab:

Bitta guldastam so’lib qoldi. Bunisi ham so’layapti.
Hech qisi yo’q. Mana sizga yangi guldasta olib keldim.
Rahmat (U salgina jilmayib qo’ydi, men guldastani uni yoniga qo’ydim)
Mana chiroylilar soni yana 3 ta bo’ldi. Bilasizmi? Guldastalar qancha marta so’lsa, shuncha marta yangisini olib kelishim mumkin. Lekin siz so’lsangiz... hech qachon boshqa olib kela olmayman. Siz ota-onangizni guldastasisiz. Siz oddiy guldastangiz so’lganga qancha qayg’urasiz. Ota onangizchi? Shuni ozroq o’ylang.
Meni ko’ndirgani keldingizmi?
Ha.
Nega kecha kirmadingiz?
Kecha....
Sizni hafa qildim deb o’yladim. Keyin jahlim chiqdi. Uyga ketaman deb turib oldim.
Kecha kirmaganim qarzini bugun to’lay deb, uyingizga keldim.
Siz menga ishonasizmi?
Bilmadim.
Ko’zlarimga qarang. Menga ishonasizmi? Ishonaman deng.
Hop. Ishonaman.
Unda rozi bo’ling. O’zim tepangizda turaman. Albatta tuzalasiz. Bu dardan qutilasiz. Ishonavering.
Uyg’onmay qolsamchi?
Aytayapmanku, o’zim tepangizda turib, uyg’otaman deb.
Hop. Sizga ishondim. Ertaga qaytib boraman.
Ishonchingizni oqlaymiz. Siz sog’ayib ketasiz. Sizga buni 5 daqiqasi yetmayotgan shifokor aytayapti. Sog’yib ketganizdan keyin birga sog’ayganingizni nishonlash uchun uyingizga 4 ta guldasta ko’tarib kelaman.
Hop. Ishqilib, qabrimga obormasangiz bo’ldi. (kulib aytdi).
Nafasingizni yel uchirsina. Mayli. Men ketdim. Ertaga kutaman.
Yaxshi yetib oling.

Uning uyidan uzoqlashib, domlamni telefoniga telefon qildim.

Assalomu Alekum.
Voalekum Assalom. Nima bo’ldi.
Hammasi yaxshi. Ko’ndirdim.
Malades shogird.
Faqat operatsiyaga o’zim kirib turaman deb va’da berdim.
Bu muammo emas.
Menga fandan 5 qo’yib bersizda endi.
Bu esa muammo. (kulib qo’ydilar).

Ertasiga ertalab, usha derazada, 2 ta guldasta o’rtasida, chiroyli qiz menga jilmayib qarab turibdi. Men unga hammasi zo’r deb, qo’lim bilan ishora berdim...

Operatsiya qilindi. Yaxshi o’tdi. Uni palatasiga har kuni kirib ko’rib turdim. Guldastalari so’layotgan bo’lsa, yangilarini olib kelib turdim. Ota onasi ham mendan hursand bo’lishdi. Butunlay sog’ayib, uyiga jo’natishganda, va’daga muofiq, 4 ta guldasta ko’tarib bordim. U esa menga hazillashib:

Bir o’zingiz keldingizmi?
Ha, domlamni vaqtlari yo’q ekan.
Yo’q, onangiz bilan ammangizni olib kelmadingizmi?
To’g’risi sizni tushunmadim.
Sovchilikka deyman. Sovchillikka... (u haholab kulib yubordi. Mengayam yetib borib, hoholab kuldim).

Kim aybdor? Aybor emas, qiz uvol... II

Giyos — Tue, 29 Apr 2014 05:43:07 GMT

Qizaloq tug’ildi. Latif nevaralik bo’ldi. Voyaga yetmay tug’gan qizini, nikohsiz tug’ilgan bolasi bilan tug’riqxonadan olib chiqishayapti. Hech kim hursand emas. Hech kim suyunmayapti ham. Xatto shifokor doyalar ham buni bilib, suyunchi so’rashmadi. Latif egik boshini hali ham ko’tara olgani yo’q. Mana bola tug’ildi. Endi u aybdorni topadi. Uni qamatadi. Uni qizini nomusini, yo’q, o’zini nomusini toptagan yigitni qamoqda chiritadi... Ozmi ko’pmi vaqt o’tdi. Boladan va gumonlanuvchi yigitdan DNK tekshiruvi olindi. Endi javobi kutilmoqda. Yigit sal hayajonda. Hayajondamas. Qandaydir boshqacha. U bolani otasi bo’lib chiqsaya? Yo’q. Bunday bo’lishi mumkin emas... Axir u men otasimasman deydiku. Lekin u tibbiyot xato qilishini ham ich ichida istamoqda edi. Hozir bir oq xalatlik ularga test javobini aytadi. Aybdor topiladi va jazolanadi. Qiz..., yo’q, bolalik ayol bir o’zi qoladi. Yana yo’q. Otasi bilan qoladi. Uni asray olmagan otasi bilan. Uyalmasmikan, bir uyda yashashga? Otasini ko’ziga qanday boqarkin? Hmm. Begonaga yechinib bergan, otasini ko’ziga qaray olmaydimi? DNK test javobi chiqibdi. Go’dakni otasi, o’sha gumonlanayotgan yigit bo’lib chiqdi. Yigitni ko’rsangiz edi... 180 gradusga o’zgardi. Boshida qayta DNK talab qildi. Keyin yalinishga o’tdi, uni qamatmasliklarini so’radi. Yolvordi. Lekin bu ish allaqachon militsiyaga yetkazilgandi. Test javobini ular ham kutishayotgandi. Shunga yigitni olib ketishmoqchi edi. Bechora yigit rosa ham yalindi, yolvordi, yig’ladi. Latifga, qizingizga uylanaman, baxtli qilaman dedi. Kechirim so’radi, yoshlik, sho’xlik qilib qo’yishganini aytdi. Latif qizini baxtini o’ylab, uni qamatmasligini aytdi... Endi qiz uvol emas, abdor topildi. Go’dakni otasi bor. To’y qilishadi. Birga yashashadi. Ha, uvol demasdan, aybdorni topish kerak ekan. Shunda balki uvol bo’lmas ekan. To’yga tayyorgarlik boshlandi... Ba’zida odamlar adasharkan. Ularni kechirib, to’g’ri yo’lga solib yuborsa, ziyon qilmas ekan. Aksincha uni o’zgarishiga olib kelinadi. Hayotda o’z o’rnini topadi. Oldingi qilingan xatolarini boshqa takrorlamaslikka harakat qiladi, balki umuman qilmaydi... Qonun barchaga teng, ayb qildimi? Jazolanishi kerak. Latif davoyim yo’q desa ham, yigitni qamashdi. (har holda voyaga yetmagan qizni zo’rlagan)... To’y qoldirildi, balki butunlay tugatildi. Bechora qiz to’yga yeta olmadi. Afsus. Balki bu o’zini axmoqligidandir. Nima bo’lganda ham uning hayoti barbod bo’ldi. Uvol bo’ldi. Balki o’sha yigit qamalmay, shu qiz bilan bir oila bo’lib yashagani yaxshimidi? Har holda aybini tushundiku? Shunday deymizku, lekin bunday ayblarni jazosiz qoldirilsa, ko’payib ketmaydimi? Yana lekin, qiz va uning bolasi yolg’iz qolib ketayaptiku? Yana bir masala. Yigit qamoqdan chiqib, unga uylanarmikan? Yani qoldirilgan to’yni davomlarmikan? Menimcha, u bunga uylanmaydi. Boshida homilador qilganini tan olmagandi, endi uylanarmidi? Yana jazosini olib bo’lgandan keyin. O’ziga ham qiyin bo’ldi. Qamaldi degan nom oldi... Mavhum narsalar. Yana boshiga qaytamiz? Bunga kim aybdor? Yana aybdor izlaymiz. Sababi, biz chora ko’ra olmayapmiz. O’zimizdagi ayblarni boshqalarga yuklab, bo’ynimizdan soqit qilishimiz kerak. Shu bizga osonroq, yana yuqoridagi gaplarni qaytaraman. Bunga kim aybdor? Otami? Tashlab ketgan onami? Balki bebosh yigit. Balki yengiltaklik qilgan qizdir? Aybdor, aybdor, aybdor, aybdor... Aybdor izlashimiz kerakmas, ayb qilishini oldini olishimiz kerak. Atrofdagilar nega shunday narsalarga jim qarashadi. Kimnidir hayoti nahotki ularga qiziq bo’masa, nahotki befarq yashashsa. Kelajakda o’zlarni farazandlari, nevaralari, shularni ko’rib, ularni ishini takrorlamaydimi? Ularga bir narsa qiziq. Kim aybdorligi, qizni hayoti uvol bo’lgani emas...

Nega meni aldading...

Giyos — Wed, 26 Feb 2014 05:21:20 GMT

Nega meni aldading?!

Nega meni aldading? Axir, "Sizdan ham baxtli bo’laman” - deb aytgandinku! Menga yozgan xatingni o’qidim: "Endi baxtsizman, baxtli ham bo’lmagandim” - deb yozibsan. Nega endi shularni aytayapsan? Afsuslanayapsanmi? Afsuslanishga haqqing yo’q! Sen mendan ketayotganingda, meni tashlab ketayotganingda, meni yolg’iz qoldirib ketayotganingda, hech qachon afsuslanmasliginingni aytgandinku! "Sizdan ham baxtli yashayman” - degan edinku! Qani o’sha menga va’da qilgan baxting? Baxting? Baxting? Nega? Nega? Nima uchun men baxtli-ku, sen baxtsiz yashaysan? Hozir o’tmishimizni eslatmayman, o’shanda bir birimizdan ayrilganimizni eslatmayman. Men, seni chaqirib, uyinga borganimda, "Hech qachon siz bilan uchrashgani chiqmayman” – deganingni, eslataman. O’shanda bu so’zlaring meni yuragimni teshib, o’tib ketgandi. O’sha teshikdan qolgan yamoq esa, hanuz yashamoqda. Ishonasanmi, yuragim urmaydi. O’shandan beri urmaydi. Birorta ham. Sovuq yurak. Qandaydir sovuqqina. Hissiz. Ha, albatta hissiz. Chunki hozir seni baxtsizman deganinigni his qila olmayapti. His qilolmaydi ham. Lekin men o’zim BAXTIYOOOORMAAAAAN!!! (Sen meni tashlab, baxtsiz bo’laningdanmas. Meni tashlab ketib, baxtimni topdirganingdan. Sen... Senga nima deyishimni ham bilmayapman. Baxtli bo’lishningni istardim judayam... Faqat o’zing buni istab, harakat qilishing kerak...). Boshqa meni aldamagin... Shunda menam seni aldamayman...

Qor parchasi 2 (Monolog)

Giyos — Fri, 07 Feb 2014 06:39:17 GMT

Qor parchasi 2...

Qor parchasi osmondan kimnidir yuziga astagina tushadi... U erimasdan yerga tushib ketadi. Tushgan yuzi shunchalar sovuq qotganki, hatto mayin, yumshoq qor parchasini ham erita olmadi. Kun juda sovuq. Juda ham. Qor parchalari osmondan juda ko’plab yog’moqda. Ular o’sha sovuq qotgan yuzga to’xtamay urilib, tushishmoqda. Birortasi ham erib, tomchiga aylana olishmadi. Qayta o’sha yuzdan boshqa tomchi oqa boshladi. U ko’z yoshining tomchisi edi. Ko’z yoshlari sekin sekin ko’paya bordi... yerga tushib, yerga to’plangan qor parchalarining bag’riga singib ketdi... u ham muzladi. Esdan chiqdi. Yosh to’kildi, dardlar to’kildi, yosh muzladi, dardlar muzladi... Qor parchalari ovutmoq uchun, osmondan o’ynab-o’ynab tushishdi, quvnab-quvnab tushishdi. Baribir ovunmadi. Qor parchalari uni e’tiborini tortmoq uchun bir joyga to’planishdi va yig’layotgan qizga qattiq urilishdi. Qiz cho’chib ketdi. Atrofga qaradi. Bir yigit turibdi, yuzida tabassum. Qiz yigitni ko’rib, ko’z yoshlarini artib qo’ydi. Ichidan sevindi. U sevgan yigiti, uni oldiga qaytib kelganidan, yana o’sha eski hazilli bilan qaytganidan sevinardi. Ular birga qo’l ushlashib ketishdi... Qor parchalari ularga hamroh bo’lib yog’a boshlashdi, hursandliklaridan yaltirab-yaltirab yog’a boshlashdi... Ikki yosh o’tirishibdi, qorli kechada. Ular tomosha qilishmoqda qor parchasini. Ularni izini yopayotgan qor parchasini... Sovuq... Judayam sovuq. Izg’irin. Ko’chada faqat ular va qor parchasi. Oz vaqtdan keyin ular ketishdi... Qor parchasi yolg’iz qoldi. Yo’q, u yolg’iz emas, qor parchalari ko’p. Juda ko’p. O’ynab-o’ynab yog’ishayapti, quvnab-quvnab yog’ishayapti, bir biriga tegishib yog’ishayapti. Sovuqni ustidan kulib-kulib yog’ishayapti... Bizni havasimizni keltirib yog’ishayapti... Baribir ularni yerga tushgandan keyin unutamiz, qor parchasini qor deya ataymiz. Oppoq qor...

Qor parchasi (monolog)

Giyos — Fri, 07 Feb 2014 06:37:37 GMT

Qor parchasi

Jimlikda, Sukunatda... Qor parchasining mayin tushushini tomosha qilib o'tirgim keladi. Yolg'iz o'zim. Nimalarnidir hayol qilgim keladi. Yana o'ylab qolaman. Nima sababdan aynan qor parchasining tushayotganini tomosha qilishim kerak? Bu menga nima beradi? Qiziq? Balki oppoqlikligi, ko'nglimdagi g'uborlardan tozalar? Balki ilk yog'ayotgan qor parchasi, yerga tushib, erib ketishi menga umrimiz o'tayotganini bildirar? Shu bilan hayol, hayot haqida ketadi... O'tmish eslanadi... O'tmishda yashaganlaru, hozirga qadar yetib kela olmaganlar yodga olinadi... Qancha odamlarni yer bag'riga topshirdik? Buni eslagim ham kelmaydi... Eslamay ham bo'lmaydi... Qor parchasi hanuz tinchgina, ovozsiz yog'moqda... Yana hayol ketadi... Avvalgi va'dalarimiz eslanadi... Bir paytlar bir insonga va'da bergandim... Sen mendanam baxtli bo'lishing kerak. O'zim baxtli bo'lmasam ham, sen baxtli bo'lasan... Bu unutilgan va'dalar... Esdan chiqqan va'dalar... Esga tushganda o'zimizga yana savollar paydo bo'ladi. U baxtlimi? Javob topa olmay, hayolni boshqa yoqqa chalg'itamiz. Qor parchasi... Ko'plar uni eslamaydi, faqatgina oddiygina qilib qor deyishadi. Qor parchasi aslida qorda qolgan izlarni berkitish uchun, yopish uchun yog'masmikan? Juda ham ko'p qor parchalari yog'ib, shu izlarni yopib, xotiradan o'chirib tashlaydi-ku! Baribir hamma o'sha o'zidan iz qoldiruvchi va sirpantirib yiqituvchi qorni eslaydi... Qor parchasi... Oppoq, mayus qor parchasi. Dardli qor parchasi. Lekin ko'plarga quvnoqli bag'ishlaydi. Qor parchasi bo'lgim kelayapti. Hammaga bir zum quvonch bag'ishlab, keyin erib ketsam ham mayli edi...

Aqlsiz ekansan-ku! (hikoya)

Giyos — Sun, 27 Oct 2013 16:15:26 GMT

Aqlsiz ekansan-ku!

SMS:

"Dildora, meni sevasanmi? Meni tanlaysanmi? Faqat meni deysanmi?”

Javob SMS:

"Sizni sevaman. Sizni tanlayman. Faqat, faqat sizni deyman!”.

Aldamchi dunyo, bevafo dunyo, bir kam dunyo... Shu SMS dan 1 oy o’tib, Dildoraning uyiga sovchilar keldi. Yaxshi joydan ekan. Kuyov ham o’qimishli, ishli yigit ekan. Dildorani ota-onasiga sovchilar ma’qul keldi. Qizlari rozi bo’lmasa ham, ularga rozilik berib yuborishdi... Dildora yig’ladi... Dod soldi... Foydasi bo’lmadi, otasi so’zidan qaytmadi... 1 haftadan keyin Fotixa to’yi belgilashdi. Kechasi Dildora telefon qildi:

- Allo, Kabir aka...

- Allo, Eshitaman Dildorim...

- Sizda gapim bor...

- Nima gaping bor? Nega ovozing o’zgargan?

- Bitta yomon xabar bor?

- Nima bo’ldi?

- Meni uzatib yuborishmoqchi! Dadam sovchilarga rozilik berib yubordilar.

- Nima??? Nega qarshilik qilmading?

- Qarshilik qildim. Gapimni eshitishni ham hohlashmadi...

- Sevganim bor deb aytmadingmi?

- Yo’q, qanday aytaman. Ayta olmadim.

- Aytish kerak edi!

- Qo’limdan kelmaydi...

- Meni sevmaysan. Sevmagansan! Shuning uchun kurashmayapsan!

- Yo’q, yo’q, unday emas. Faqat sizni deymanku...

- Nega unda rozilik berib yuborishsa ham, indamay qarab o’tiribsan?

- Nima qilay axir? Ayting, nima qilay?

- ...

- 1 haftadan keyin Fotixam bo’ladi.

- Dadangga aytmaysanmi?

- Ayta olmayman...

- Demak to’yga rozisana?

- ...

- To’yga rozimisan?

- Rozimasman, lekin nima qilay??

- Rozisan! Baxtli bo’l! Xayr!

Kabir telefonni qo’yib qo’ydi. Derazani yonida turgan edi, borib, stulga o’tirdi. Ko’p o’tira olmadi. Hovliga chiqib, boshini sovuq suvga tiqib turdi. Boshidan oqayotgan suvga, yuzini shaloplatib, qayta qayta yuvdi. To’yib-to’yib suv ichdi. Boshini artmasdan, hovlida ozgina yurdi... pichirlab o’ziga o’zi nimadirlar dedi. Yo’lidan chiqqan bo’sh chellakka qoqilib ketgandi, keyin jahl qilib tepib yubordi. Oz vaqt yurib, eshikdan chiqib ketdi... yarim soatlardan keyin uyga hansirab qaytib keldi. Menimcha u yugurib kelgandi. Ushanga hansiragan.

1 haftadan keyin Dildorani fotixasi bo’ldi. To’y kuni 1 oydan keyin qilib belgilandi. Dildora to’yigacha Kabirga telefon qilib turdi. Kabir gaplashishni istamasdi, lekin Dildora uni tinch qo’ymasdi:

- Kabir aka, nega mendan o’zizni olib qochayapsiz?

- Sen endi menikimassan?!

- Men siznikiman. Avval ham aytganmanku!

- Eding... Meni tinch qo’y endi...

- To’yimga ozgina qoldi. Sizni ko’rgim kelayapti. Sog’indim.

- Men uchrashmayman.

- Nega?

- ...

- Nega o’ziz sevgimiz uchun kurashmadingiz? Sovchi ham yubormadingiz?

- Aytganmanku senga. Hali beri meni uylantirishmaydi deb. Ozgina kutganingda yuborardim. Kurashmadingiz deganing notog’ri. Men dadang bilan gaplashdim. Sen telefon qilib aytganingdan keyin. Quvib soldirtirdilar. Ularni tengi emas ekanman.

- Buni nega menga aytmagandiz?

- Aytganimda nima? Sen ayta olmadingmi? Bo’ldide. Dadang qizim bu gaplarni rad etdi dedi.

- ...

- Endi meni tinch qo’y. Meni sevganingda, aytarding, kurasharding... Meni bezovta qilma...

Dildora bechora nima qilsin endi? Unga, Kabirdan ham qiyinroq edi. Kabir faqat sevgisidan ajralmoqda. Dildora esa, ajralayapti, unutishga ulgurmay, boshqasi bilan yashashi kerak... Kimga qiyin? Ikkoviga ham osonmas. Kimdirdan yordam ham kuta olishmaydi...

Dildora Kabirga SMS yozdi: "Itimos to’yimga keyin. Bizni eng yaxshi ko’rgan, bizni to’yimiz bo’lmoqchi bo’lgan joyda. Kutaman”.

Kabir SMS ni o’qib, sal bo’shashib qoldi. To’yga borishini ham, bormasliginiyam bilmadi. Dildoradan bir nafratlansa, bir jahli chiqardi. Uvol ketgan sevgisiga achindi. Keyin ko’chaga aylangani chiqib ketdi. Negadir to’yga borgisi keldi. Va o’ziga tanish yo’ldan yurib, to’yxonaga bordi... To’y hali boshlanmabdi. Eshik oldida ozgina turdi, u Dildorani oq libosda ko’rgisi kelayotgandi. O’zi rostiyam shu sabab kelgandi. Kelin kuyov kelishdi.... Dildora oq libosda kirib keldi, Kabirni ko’rib, ko’ngil so’ray olmadi. Ko’z yoshlarini yashirib. Teskari tomonga qaradi. Kabirni yonidan o’tib ketdi. Kabirning muhabbatiga qildi hiyonat, ayirdi bir birini. Endi bu so’ngi uchrashuv, so’ngi visol. Dildorani yonida esa baxtli kuyov... Kabirni ko’zlaridan ham yosh qalqidi. Mikrafonni olib, dil so’z aytdi. Gapirayotganimda faqat kulib turgin. Yig’lamagin sira. Tabbasuming qolsin meni xotiramda dedi. Shunday qilib, baxt tiladi, keyin to’yxonani tark ayladi....

Kabir katta yo’lda yolg’iz ketib borardi. Yonidan mashinalar bir bir o’tib qoladi. Bo’g’ziga alamidan nimadir tiqilgan. Shunga yo’talib yo’talib qo’yardi. Kuyovni o’yladi. Bir qoraroq yigit ekan. Yuzini ham husnbuzar bosgan. Kabir o’zini undan ming chandon kelishganroq deb o’yladi. Lekin bu o’ylagandan nima naf. To’y boshlanib bo’lganku. Yana jahli chiqib, tez tez yura boshladi. Ozgina yurib, orqaga qarab qo’ydi. Oldin shu ko’chadan Dildora ikkisi qo’l ushlashib yurishardi. Kabir ham usha paytni qumsam orqaga qaradi. Endi o’tmishda qolganini bilayotgandi. Bu paytlar boshqa qaytmasliginiyam tushunayotgandi. Yana bir marta orqaga qaradi. Uzoqdan oq ko’ylakda kimdir yugurib kelayapti. Kabir yanada sergak qaradi. Ha, oq ko’ylakda... Kelin ko’ylakda. Nahotki Dildora to’ydan qocha oldi? Bo’lishi mumkin emas! Qanday qilib? Shuncha odamlar orasidan. Kabir na hursand bo’la olardi, na boshqa bo’la olardi. Dildoraga sevgi baribir ustunlik qilibdida. Endi ota onasi aniq Kabirga Dildorani berishadi. To’ydan qochgan qizni, boshqa odam olmaydi. Olishga qo’rqadi. Balki ruhiy kasal deb o’ylar. Aqlsiz deb o’ylar. Nima deb o’ylasalar ham... Kabirga qaytamiz. U hozir Dildoraga nima deyishini o’ylayabdi. Aytadi: "Nega bunday qilding? Esing joyidami? Endi ota onang, mahalla oldida nima degan odam bo’ldi?...” Shunga o’xshash gaplarni aytadi. Kelin yaqinlashib qoldi. Yonida u bilan baravar bir mashina ham kelayapti. Balki ichida kuyov bordir. Bu qaroridan qaytarmoqchidir. Unaqa qilmasa kerak. Yigitim deb ketayotgan qizga, qaysi aqli bor yigit, bu qaroringdan qayt deydi. Yaqinlashib qolishdi. Kabir o’zini tartibga keltirib oldi. Kelayotgan kelin Dildoraga o’xshamayapti. Sal to’laroqmiye. Yonida kelayotgan mashinani ichida kamera ham bor ekan. Kelinni tanidim. Aktirisaku. Menimcha klipmi, kinomi olishayotgan bo’lishsa kerak. Kabirni yonidan yugurib o’tib ketishdi. Kabirni yuzida bo’lgan boyagi hursandchilik, endi yoqolib qoldi. Kelin ko’ylakdagi aktirisa bilan birga ketdi shekl. Shumshayib qoldi. Menimcha u, Dildorani qochib kelishini chidan istagan ekan. Aktirisa ham sportchimi deyman, to’xtamasdan yugurayapti... Kabir yo’lida davom etdi. Uyiga bordi...

1 hafta tinch yurdi. Juda tinchamas, hayol qilib, alami kelib, ubu qilib yurdi. 1 haftadan keyin telefoni jiringladi. Dildora telefon qilayotgan ekan. Kutmagandi. Hayron bo’ldi. Telefonni ko’tardi:

- Allo, eshitaman.

- Allo. Assalomu Alekum Kabir aka.

- Voalekum Assalom.

- Man Dildoraman. Tanidizmi?

- Ha. Tanidim.

- To’yim o’tdi.

- Bilaman.

- Mendan haliyam hafamisiz?

- Yo’q. Hafa emasman. Sen endi menga hech kimsanku. Hafa bo’lganim bilan nima o’zgarardi?

- Nega endi hech kim ekanman. Sevgilingizmanku!

- Eding!

- Yo’q, hali ham. Hali ham sizni sevgilingizman. Men haliyam sizni sevaman.

- Sen endi meni unut. Eringni sevgin. Endi san eringnikisan. Menikimassan.

- Sizga va’da berganman. Faqat sizni deyman deganmanku.

- Bu gaplarni unut! U o’tmishda qoldi!

- Yo’q, o’tmishda qolmadi. Men haliyam usha gapimdaman.

- Men u gaplarni unutganman.

- Kabir aka uchrashaylik.

- Nega?

- Sizni sog’indim. Uchrashaylik...

- Meni sog’inishga haqqing yo’q. Men senga hech kimman. Unut. Boshqa telefon qilma!

- Yo’q, yo’q. Unutmayman. Men sizni sevaman. Boshqasi kerakmas.

- Ey. Menga qara. Seni ering bor. Boshqasi senga begona endi.

- Sizsiz yashay olmayman.

- Buni vaqtliroq o’ylash kerak edi. Men etgan paytda uyingdagilarga aytishing kerak edi. Shunda hammasi biz istagadek bo’lardi. Biz birga bo’lardik. Bir birimizga yetishardik.

- Bunday bo’lmadi. Meni aybim. Tan olaman. Faqat siz hafa bo’lmang. Sizdan kechirim so’rayman.

- Kechirim so’raganing bilan nimadir o’zgarib qolarmidi?

- Mayli, biz turmush qurib birga bo’la olmagan bo’lsak ham, endi bo’laveramizku. Erimga ko’nglim yo’q, meni ko’nglim sizda. Siz ko’nglimni olishingizni istayman. Ubu hilvatroq joyda uchrashib. Men oldin aytganimdek siznikiman....

- Jinni bo’lib qolibsan. Aqlsiz ekansan-ku! Qanday qilib? Sen yuziga oyoq qo’yayotgan eringni yuziga men oyoq qo’ya olmayman. Uyam kimnidir farzandiku. Orzu havas qilib senga uylanganku. Uni orzularini rasvo qilamizmi? Qilasanmi? Seni esing joyidamas. Sen davolangin.

- Nega unaqa deysiz. Orzularimizchi?

- Orzuyimiz shunaqa bo’lsa, o’t tushsin o’sha orzularga. Kechdim usha orzulardan.

- Men sizni hursand qilish uchun shuni aytgandim.

- Aytmay ham qo’ya qol. Senga kim meni hursand emas deb aytdi? Hursandman. Ozgina avval hursand emasdim. Endi seni shu gaplaringdan keyin hursand bo’la boshladim. Senga uylanmaganimga hursand bo’la boshladim. Sen bilan shuncha yurib, seni bunchalar yengil hayol ekaningni sezmagan ekanman.

- Sizni sevganimdan shunaqa dedim.

- Agar to’yimiz bo’lganda. Undan keyin nogohon boshqasini sevib qolsang, u bilanam sevganing uchun yotishni taklif qilasanmi?

- ...

- Nega jimib qolding?

- Endi unday bo’lmaydiku...

- Bo’lmaydiyam, bo’lmasinam. Men bilanam, boshqa bilanam. Tushundingmi? Seni ering bor. Sen eringni o’ylagin. Menimas. Sen endi eringniki bo’lding. Menikimas. Meni esdan chiqar. Raqamimni o’chirib tashla. Menam o’chirib tashlayman.

- Undan azobga meni yo’liqtirmang... Sizsiz men yashay olmaymanku. Hech bo’lmasa ovozingizni eshitib ovunib yuray.

- Meni azobga yo’liqtirib bo’ldingku! Sen o’zingni o’ylading. Meni boshqa bezovta qilma! Xayr. Xayrmas, Alvido!

Kabir telefonni qo’yib qo’ydi. Keyin telefondan Dildorani raqamini o’chirib tashladi. Past ovozda nimadirlar deb ming’illadi.... SIM kartasini telefondan chiqarib, otib yubordi...

6 oydan so’ng...

6 oy mobaynida Dildora Kabirga telefon qila olmadi. Sababi uni yangi raqamini bilmasdi. Kabir ham unga telefon qilmadi. Chunki uni esdan chiqargandi. Esdan chiqarishga harakat qilgandi.

Kabir bir kun bozorga tushganda, avtomabillar turar joyida turganida yoniga kimdir kelib, unga qarab turganini sezdi. Qaradi. Dilrabo ekan. Ko’rib hayron qoldi. Kutmagandi. Dildora salom berdi:

- Assalomu Alekum.

- ...

- Haliyam mendan hafamisiz? Arazingiz tarqamadimi?

- Men sendan hafamasman deganmanku.

- Meni ko’rib hursandmasmisiz?

- ...

- Men erim bilan ajrashdim...

- Iya, nega?

- Ular bilan yashay olmadim.

- Aqlsiz ekansan. Axmoqsan!

- Men siz bilan birga bo’lish uchun. Siz bilan birga yashash uchun ajrashdim.

- Men senga ajrashsang yashaymiz demagandimku!

- To’g’ri, demagansiz. Lekin men shunday qilsam, balki sizga yoqar degandim. Hursand bo’larmisiz degandim...

- Sen nega meni hursand qilishing kerak? Nega men hursand bo’lib yurishim kerak? Hursandmanku shundoq ham. Hursandligimni bildirish uchun tentakka o’xshab kulib yurmaymanku! Sen meni o’ylamasliging kerak edi. O’zingni o’ylagansan shu paytgacha. Bundan keyinam o’zining o’ylagin endi. Keyin, baribiram uyindagilar seni menga bermaydi.

- Berishadi. Aytaman.

- Aytasan? Endimi? Sen menga endi kerakmassan! Usha aytgan paytimda aytganingda, hozir bunaqa gaplashib turmasdik. Endi mendan nima hohlayapsan?

- Sizni sog’indim...

- Sog’inmi.... hopmi? Asabimni buzayapsan. Qayerdanam bugun bozorga tushdim.

- Telefon raqamingnizni o’zgartiribsiz. Yengisini bering.

- Yo’q. Meni hayolingdan chiqar.

- Baribir topib olaman.

- Topsang topib olaver... Men sen bilan gaplashmayman. Xayr.

Kabir mashinasiga o’tirib, Dildorani yonidan ketdi. Dildora o’ylab qoldi. Kabirni mashinasi yo’q ediku deb. Ha, yo’q edi. Yaqinda oldi. Ishlab.

Yana vaqtlar o’tdi. Taxminan 5 oylar. Bu orada Dildora, Kabirning raqamini topib oldi. Gaplasha olmagan bo’lsa ham, har kuni sms yozadi. Javob kelmasa ham yozveradi. Charchadi. Bir kun yaqin dugonasiga telefon qildi:

- Allo, Dugon, qalesan.

- Ha, Dildora. Qalesan. Men yaxshiman

- Men usha usha.

- Nima gaplar?

- Javob yozmayapti. Charchadim.

- Yozib qolar bir kun.

- Yozmaydide.

- Umidingni uzma.

- Umid alaqachon qolmagan. Kabir akamni bilamanku. Menga endi umuman qaramaydi. Xato qildimda.

- Qanaqa xato qilding?

- Erimdan ajrashishim kerak emasdi. Uni sog’inayapman endi.

- Jinnisana. Tuppa tuzuk erdan ajrashding.

- Ey, meni ko’nglimni ko’tarishni o’rniga, battar tushurayapsanmi? Qayerdanam senga telefon qildim.

- Voy, darrov jerkib tashlaysana. Qo’ysengchi.

- Mana qo’ydim.

Dildora telefonni qo’yib qo’ydi.

3 oydan so’ng.

Dildorani telefoni jiringladi. Kabir telefon qilayotgan ekan. Boshida ishonmadi. Qayta qayta ismini o’qidi. Raqamni ham. Keyin shoshib telefonni oldi.

- Allo. Dilora. Qalesan?

- Allo. Kabir aka. O’zizmisiz? Yaxshiman.

- Ha, menman. Senga gapim bor edi.

- Qanday?

- 1haftadan keyin uylanayapman. Seni to’yimga kelishingni hohlayman. Chunki seni to’yingga borgandim.

- Rostdan uylanayapsizmi? Tabriklayman. Qayerda bo’layapti?

- O’sha, o’zimizni joyda.

- Bo’ldi. Albatta boraman.

1 haftadan so’ng...

Dildora, qizil ko’ylak kiydi. Chunki Kabirga shunday rang ko’ylak kiysa yoqardi. Sochlarini turmakladi. Yuzlarini pardoz qildi. Keyin to’yxona tomon yurdi. Borganda hali kelin kuyov kelmagan ekan. Ozgina kutdi.Kelishdi. Kabir unga qarab, kulib o’tib ketdi. Dildora, ming yig’lamayman desayam, ko’zidan yosh chiqib ketaverdi. Ko’zini yoshini berkitish uchun, teskari qaradi va ro’molchasi bilan ko’z yoshlarini artdi. Keyin soxta kulgi yasab, yana qarab turaverdi. To’y boshlandi. Dildora ozgina o’tirganidan keyin, ketgisi keldi. Eshik yoniga yetganda, bir bolakay unga bir dasta qizil atirgul berdi. Guldastada xat bor ekan. O’qidi, unga: "Senam albatta baxtli bo’lasan!” degan yozuv bor ekan. Dildorani yuzida mayin jilmayish paydo bo’ldi. Keyin katta ko’chaga chiqib piyoda keta boshladi. Mashinalar kam kam o’tadi. U atirgullarni bir bir hidlab qo’yadi. Hursand. Sarhusht. Ketib borayapti. Choraxaga keldi. Yo’lni u tomoniga o’tmoqchi bo’lib yurdi... Guuurs etgan ovoz eshitildi... Svetaforni qizil chirog’i... Har tarafda qizil atirgullar... O’rtada qizil kiyimda qiz... Oqayotgan qizil qon... Dildoraning pichirlab aytgan so’ngi so’zi, "Baxt - bu seni baxtli bo’lishingmas, kimnidir baxtli qila olishing”, bo’ldi. So’nggi marta hayoliga eri keldi.U uni baxtsiz qildi. Balki hozir baxtlidir. Lekin ma’lum vaqt baxtsiz qildi. U shuni to’layapman deb o’ylayotgandi... Oxirigacha o’ylay olmadi. Joni uzildi... Uzoqdan tez yordam mashinasini ovozi eshitilardi...

Manba: Giyos.ucoz.org

Mualif:Giyos Gapparov

Hikoya mualifi bilan suhbat. kommentda, izohda